آگهي
 وبلاگ دکتر سيد حميد سجاد (مديريت سايت پزشکي ايران سلامت)

 

لينک دوستان

وبلاگ فارسی در باره بارداری
 

 ممنوع شدن اینترنت پر سرعت در ایران
 
وزارت مخابرات ویا بهتر بگم وزارت ارتباطات و فن آوری اطلاعات ایران در بخش نامه جدیدی که به تمام شرکت های ارائه دهنده خدمات اینترنتی فرستاده ,به اونها توصیه کرده که از ارائه اینترنت بالای 128 k به کاربران خود داری کنند...این در صورتی هست که هم اکنون سرعت خطوط بیش از 56k  نیست.

 

حقیقتش وقتی اون مطلب رو خوندم یاد خاطره ای  از دکتر حسابی افتادم.نمی دونم کجا خوندم ولی یادمه وقتی با اون مرحوم در باره تلاش های ایشون در باره تاسیس دانشگاه تهران صحبت می کردند و ازشون می خواستند که خاطره هائی از اون زمان برای ما بگویند... گفتند که برای  راه اندازی یک آزمایشگاه مهم و اساسی برای دانشگاه علوم احتیاج به پول داشتیم. رفتیم سراغ وزیر علوم وقت اون زمان وازشون کمک خواستیم.اما اون وزیر مخالفت  می کرد  و دلیلش هم این بود که این آزمایشگاه ضرورتی نداره... در صورتی که دانشکده شیمی بدون اون نوع آزمایشگاه اصلا اعتباری نداشت و خیلی باعث تعجب بود که چطور یک وزیر مملکت نمی تونه تشخیص بده که اون آزمایشگاه چقدر ضرورت داره...نهایتا دکتر حسابی با تلاش زیاد و ادله و شواهد و قرائن زیاد تونستن به اون وزیر بقبولانند که تا چد حد تاسیس اون آزمایشگاه لازمه...

 

همان مطلب به نظر من در باره اینتر نت پر سرعت هم صادق هست.می دونید چرا این حرف رو میزنم ... برای اینکه نمی دونم کدامیک از مقامات وزارت خانه مذبور گفتند که ما بررسی کردیم کاربران خانگی نیازی به اینترنت پر سرعت ندارند...این حرف هست که باعث تعجب شدید من و حتی نوشتن این خطوط شد. من متوجه نمیشم چطور یک مقام بلند پایه کشور این تشخیص رو دادند.چطور می تونن این حرف رو بزنند در حالی که  اکثر کشور های دنیا تلاششون  بر این هست که نه تنها اینترنت رو در تمام کشورشون گسترش بدهند بلکه  حتی اینترنت پر سرعت بی سیم  رایگان هم در اختیار شهر وندان خودشون قرار بدن.در خبری که جدیدا خواندم نوشته بود که 94 % مردم ژاپن به خطوط  پر سرعت دسترسی دارند. سه ماه اول استفاده رایگان هست...اما بعد از سه ماه پولی که  معادل 3 ساعت حقوق یک کارگر ساده  هست برای یک ماه استفاده از اون خطوط پرداخت میشه..

 

حالا درسته که ما از خیلی از جهات از اون کشور ها عقب هستیم. مثلا خیلی از روستاهای ما  حتی تلفن هم ندارند... خیلی از روستانشین های ما حتی سواد خوندن ندارند... چه برسه به این که  بخوان کامپیوتر داشته باشند و بخوان از کم سرعت استفاده کنند یا پرسرعت..و خیلی نقص های دیگه وجود داره... اما چرا این سیاست رو نداشته باشیم که هستند کسانی که واقعا به اینترنت پر سرعت هم نیاز دارند وباید خدماتی برای اون ها هم وجود داشته باشه...اصلا چرا تعداد این افراد رو کم حساب میکنیم و چرا این تصور رو داریم که نیاز چندانی در کشور به این خدمات وجود نداره. من فکر میکنم وقتی  ما سعی کنیم که  امکانات خودمون رو به سطع  کشور های پیشرفته برسونیم  خود بخود مجبور میشیم که برای کار های اولیه دیگه که صحبت شد اقدام کنیم...

 
 

 

این مطالب لازم به گفتن هست که هر کسی که  حد اقل مدت کوتاهی از اینترنت استفاده کرده باشه بتدریج میفهمه که سرعت بالا چقدردر بهبود کیفیت زندگی افراد تاثیر داره... اینکه میگم در زندگی تاثیر داره اغراق نکردم... چون اینترنت  و کامپیوتردیگه کاملا در زندگی مردم عجین شدن و بدون اینها دیگه نمیشه زندگی کرد.حد اقل حسن اینترنت پرسرعت این هست که زمان بسیار کمتری در بالا اومدن صفحات و دیدن صفحات صرف میشه و  مخصوصا برای سایت هائی که در اون آگهی زیادی گذاشته شده صادق هست.

 

یکی از مصارف مهم اینترنت پر سرعت دیدن فیلم و شنیدن صوت هست...بطوری که  تا اونجائیکه من شنیدم بتدریج خیلی از شبکه های تلوزیونی وارد  اینترنت میشه و همینطور خیلی از تهیه کننده های فیلم های سینمائی این امکان رو فراهم می کنند تا فیلم ها مستقیما روی اینترنت دیده بشه و یا فروخته بشه. البته همیشه هم مصارف تفریحی منظور نیست بلکه  جنبه های  آموزشی هم داره... بطوری که برنامه دارم که خیلی از فیلم ها و برنامه  های تلویزیونی و مصاحبه ها  که جنبه  آموزشی برای کاربران خودمون داره را برای اونها مهیا کنم.اما اگه سرعت کافی نباشه این امکان مهیا نمیشه

 

 

 
من هر چقدر که فکر کردم نتونستم نتیجه بگیرم که به چه دلیل این تصمیم گرفته شده.آیا دلائل سیاسی مطرح بوده و یا دلیل دیگری بوده.شاید فکر کردن که  به این ترتیب می تونن فیلم های نامناسب رو از اینترنت در یافت کنن ... نمی دونم اما اگه اینطور هست

نشون دنده برداشت غلط کسانی هست که از این امکانات دارند.وقتی با یکی از مردان مسن فامیل صحبت می کردم می گفت که وقتی برق به ایران اومد خیلی از مردم و از جمله بعضی از مقامات دولتی مخالفت می کردند و دلیلشون هم این بود که وقتی برق میاد... رادیو هم میاد و وقتی اون بیاد زن میاد رو رادیو میخونه ... و کلی طول کشید که این باور در مردم ایجاد شد که وجود برق چقدر می تونه به بهبود زندگی اونها کمک کنه...بعدا رادیو  و همینطور تلویزیون و  ضبط صوت , ویدئو و جدیدا هم اینترنت آمد.

 

به نظر میرسه تا  اینترنت توی مملکت ما جا بیفته بایدیک دوره زمانی طی بشه تا بتدریج جا بیفته که با وجود اینترنت و کامپیوتر زندگی مردم بهتر بشه و کیفیت بهتری خواهند داشت.جوابی که من برای افراد منفی بین نسبت به رسانه های جدید دارم این هست که همان طور که به دلیل امکان  وجود و چاپ کتاب بد نمیشه همه چاپ خانه ها و کتاب فروشی ها رو جمع کرد...به همین دلیل هم نمی توان از رسانه های جدید چشم پوشی کرد.شما اگه به پرت ترین روستای کشور برید دیگه اون پدر روستائی به اهمیت وجود کتاب برای بچه های خودش واقف هست و قبول نمیکنه که به خاطر وجود معدود کتاب بد باید همه مردم رو از نعمت کتاب های خوب محروم کرد...راهش این هست که تا جائیکه ممکنه مردم رو به کتاب خوندن دعوت کنیم و امکانات چاپ و تکثیر کتب خوب رو فراهم کنیم اما به بچه های خودمون یاد بدیم و اونها رو کنترل کنیم که کتاب های بد نخوانند.در باره رسانه های جدید هم همین  تلقی باید وجود داشته باشه... درسته که ممکنه افرادی باشن که مثلا استفاده منفی از این امکانات کنند... اما شما دارید

امکان استفاده از 99 امکان رو به خاطروجود 1  استفاده منفی از مردم می گیرید...

 

امیدوارم طرز تلقی مسئولان ما از امکانات پر سرعت به زودی تغییر کنه و شاهد این باشیم که تمام تلاششون این باشه که در سر تاسر کشور اینترنت پرسرعت با قیمت بسیار ارزانی در اختیار همه مردم قرار بگیره.


 نوشته شده در 1385/09/30 توسط دکتر سجاد  نظرات شما - 3 نظر

صفحه اصلي
درباره من
تماس با من
آرشيو
خبرنامه
 

خبرهای تازه

محققان اعلام كردند: درآمد پايين‌تر برابر با استرس بيشتر

نوشيدن روزانه 2 ليتر آب به حفظ طراوت پوست كمك زيادي مي‌كند

رواج استعمال دخانيات در بين نوجوانان سراسر جهان

 
Copyright 1383-4 iransalamat.com , All rights reserved
استفاده از مطالب ، فقط با ذکر کامل منبع سايت مجاز مي باشد.
هرگونه تقليد و برداشت از طرح و قالب اين سايت ممنوع است و پيگرد قانونی دارد

Site Meter